Είναι μία καλοήθης πάθηση, χωρίς γνωστή αιτιολογία. Είναι γνωστό ότι το μυϊκό τοίχωμα του οισοφάγου δυσλειτουργεί, αλλά δεν είναι γνωστό τι προκαλεί αυτήν τη δυσλειτουργία.

Εκδηλώνεται με συμπτώματα δυσφαγίας, δηλαδή δυσκολία στην κατάποση, στα στερεά τρόφιμα ή και στα υγρά. Επίσης, συχνά συνυπάρχουν συμπτώματα παλινδρόμησης, όπως καούρες, αναγωγές και βήχας.

Η διάγνωση συχνά διαλάθει λόγω της σπανιότητας της νόσου. Διαγιγνώσκεται με τη μανομετρία, μία εξέταση που διενεργείται από εξειδικευμένο γαστρεντερολόγο.

Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι αντιμετώπισης της αχαλασίας, αλλά δεν είναι όλες κατάλληλες για κάθε ασθενή.

Διαστολή: Διαστολή του σπασμού του οισοφάγου με μπαλόνι. Γίνεται με ενδοσκόπηση, είτε στα πρώτα στάδια της νόσου, είτε σε ασθενείς υψηλού αναισθησιολογικού ρίσκου, που δεν είναι υποψήφιοι για επέμβαση.

Έγχυση botox: Γίνεται επίσης με ενδοσκόπηση, κυρίως σε ασθενείς υψηλού αναισθησιολογικού ρίσκου, που δεν είναι υποψήφιοι για επέμβαση. Αποφεύγεται όταν ο ασθενής μπορεί να υποβληθεί στο μέλλον σε επέμβαση, διότι καθιστά τους χειρουργικούς χειρισμούς στην περιοχή επισφαλείς.

Ενδοσκοπική μυοτομή (peroral endoscopic myotomy, POEM): Διατομή του μυϊκού τοιχώματος στην περιοχή του σπασμού με ενδοσκόπηση. Εξαιρετικά αποτελεσματική μέθοδος, που πραγματοποιείται μόνον από εξειδικευμένους γαστρεντερολόγους. Το αρνητικό είναι η πιθανότητα παλινδρόμησης περιεχομένου από το στομάχι προς τον οισοφάγο, λόγω κατάργησης του γαστροοισοφαγικού φραγμού. Εξαιρετική επιλογή σε ασθενείς που δεν επιθυμούν χειρουργική επέμβαση και σε ασθενείς υψηλού αναισθησιολογικού ρίσκου.

Καρδιομυοτομή κατά Heller: Λαπαροσκοπική επέμβαση, κατά την οποία διατέμνεται, κόβεται το μυϊκό τοίχωμα του οισοφάγου στην περιοχή του σπασμού.  Ακολουθεί αντιπαλινδρομική επέμβαση, προκειμένου να μην παλινδρομεί γαστρικό περιεχόμενο στον οισοφάγο. Ιδανική επιλογή σε ασθενείς χωρίς σημαντικό αναισθησιολογικό ρίσκο.