Επεμβάσεις
Αναλόγως του ιστορικού, ευρημάτων απεικονιστικού ελέγχου και εργαστηριακών δεικτών, ενδέχεται να χρειαστεί επιπλέον απεικονιστικός έλεγχος του δικτύου χοληδόχου κύστης και χοληφόρων αγγείων με μαγνητική τομογραφία.
Η αντιμετώπιση είναι η λαπαροσκοπική αφαίρεση της χοληδόχου κύστης, μία συνήθης επέμβαση που απαιτεί νοσηλεία μίας ημέρας.
Η βουβωνοκήλη είναι συνήθης πάθηση, κατά την οποία εμφανίζεται διόγκωση στη βουβωνική χώρα. Η αντιμετώπιση είναι αποκλειστικά χειρουργική και προτιμάται σε πρώιμα στάδια.
Οι επιλογές είναι ανοικτή ή λαπαροκοπική αποκατάσταση. Η ανοικτή αποκατάσταση είναι εφικτή με περιοχική αναισθησία (ραχιαία) υπό προϋποθέσεις. Η λαπαροσκοπική επέμβαση επιτρέπει την ταυτόχρονη διερεύνηση ετερόπλευρης βουβωνοκήλης που δεν είναι κλινικά εμφανής, και ταυτόχρονη αποκατάσταση και των δύο κηλών.
Τόσο η ανοικτή, όσο και η λαπαροσκοπική επέμβαση είναι αξιόπιστες. Η λαπαροσκοπική επέμβαση είναι προτιμητέα εν γένει, λόγω υπεροχής έναντι τής ανοικτής όσον αφορά τον πρώιμο και απώτερο μετεγχειρητικό πόνο.
Η επέμβαση απαιτεί νοσηλεία 1 ημέρας.
Η γαστρο-οισοφαγική παλινδρόμηση είναι πάθηση κατά την οποία περιεχόμενο του στομάχου παλινδρομεί στον οισοφάγο. Οφείλεται συχνά σε μικρότερη ή μεγαλύτερη διαφραγματοκήλη, δηλαδή πρόπτωση του στομάχου στο θώρακα.
Το φάσμα των συμπτωμάτων και σημείων είναι ευρύ και περιλαμβάνει:
Οπισθοστερνικό καύσο
Αναγωγές
Αποφυγή κατάκλισης μετά το γεύμα
Αδυναμία, που οφείλεται συχνά σε αναιμία
Νυκτερινό ή πρωινό βήχα
Χρόνια βρογχίτιδα
Δυσφαγία
Η αντιμετώπιση της γαστρο-οισοφαγικής παλινδρόμησης εξαρτάται από την παρουσία μεγάλης διαφραγματοκήλης. Σε αυτήν την περίπτωση, οι κατευθυντήριες οδηγίες συνιστούν χειρουργική αποκατάσταση. Εάν δεν συνυπάρχει μεγάλη διαφραγματοκήλη και ο ασθενής είναι ικανοποιημένος με τη χρόνια φαρμακευτική αγωγή, συνήθως δε συνιστάται επέμβαση.
Η χειρουργική επέμβαση συνίσταται στη λεγόμενη λαπαροσκοπική θολοπτύχωση, δηλαδή απελευθέρωση του θόλου τού στομάχου από τους συνδέσμους του, και πτύχωση γύρω από τον οισοφάγο. Οι κατευθυντήριες οδηγίες συνιστούν μερική πτύχωση 270 μοιρών, την οποία εφαρμόζουμε, παρά ολική πτύχωση.
Η επέμβαση απαιτεί νοσηλεία 1-2 ημερών.
Η εκκολπωμάτωση του παχέος εντέρου είναι μία συχνή πάθηση, κατά την οποία δημιουργούνται σακκοειδείς προσεκβολές του τοιχώματος του παχέος εντέρου. Αυτές οι προσεκβολές μπορεί να επιτρέψουν τον πολλαπλασιασμό μικροβίων, με απώτερο αποτέλεσμα τη φλεγμονή του συγκεκριμένου τμήματος του παχέος εντέρου (εκκολπωματίτιδα).
Συχνά πρέπει να διαφοροδιαγνωσθεί από τον καρκίνο του παχέος εντέρου, με κολοσκόπηση.
Η αντιμετώπιση εξαρτάται από την παρουσία φλεγμονής και το βαθμό της, τυχόν επιπλοκές της νόσου, και τον αριθμό επεισοδίων εκκολπωματίτιδας.
Όταν κρίνεται απαραίτητη η αντιμετώπιση, αυτή συνίσταται σε λαπαροσκοπική αφαίρεση τμήματος του παχέος εντέρου.
Η επίπτωση του καρκίνου του παχέος εντέρου αυξάνεται παγκόσμια. Ως εκ τούτου, οι κατευθυντήριες οδηγίες συνιστούν την ανά 5ετία προληπτική κολοσκόπηση στο γενικό πληθυσμό ηλικίας άνω των 50 ετών (που τροποποιείται αναλόγως του γενετικού υποβάθρου και του οικογενειακού ιστορικού παθήσεων του γαστρεντερικού συστήματος).
Η πρόγνωση εξαρτάται σε μέγιστο βαθμό από το στάδιο του καρκίνου. Για τον λόγο αυτό, η ιατρική κοινότητα συνιστά ανελλιπώς τον έλεγχο με κολοσκόπηση.
Τα συμπτώματα και σημεία εμφανίζονται συχνά καθυστερημένα, και περιλαμβάνουν:
Αίμα στα κόπρανα
Αδυναμία, που συχνά οφείλεται σε αναιμία
Απώλεια βάρους
Πόνο στην κοιλιά
Φούσκωμα
Αναλόγως του σταδίου, της θέσης και άλλων χαρακτηριστικών του καρκίνου, και χαρακτηριστικών του ασθενούς, η αντιμετώπιση είναι:
Προεγχειρητική χημειο-/ακτινοθεραπεία και χειρουργική επέμβαση
Εξ’ αρχής χειρουργική επέμβαση και μετεγχειρητική χημειο-/ακτινοθεραπεία
Χειρουργική επέμβαση μόνο
Η χειρουργική επέμβαση πραγματοποιείται ανοικτά ή λαπαροσκοπικά, με εφάμιλλο ογκολογικό αποτέλεσμα, με βάση τα έως τώρα επιστημονικά δεδομένα. Η λαπαροσκοπική αντιμετώπιση προσφέρει επιπλέον προτερήματα, περιλαμβανομένων:
Λιγότερο μετεγχειρητικό πόνο
Ταχύτερη ανάρρωση, με πιθανή δυνατότητα έναρξης χημειοθεραπείας πιο σύντομα
Χαμηλότερο κίνδυνο ησσόνων μετεγχειρητικών επιπλοκών
Χαμηλότερο κίνδυνο μετεγχειρητικής κήλης
Τόσο η λαπαροσκοπική, όσο και η ανοικτή αντιμετώπιση είναι αποδεκτές επιλογές. Στη λαπαροσκοπική χειρουργική, το τμήμα του εντέρου που φέρει τον καρκίνο αφαιρείται μαζί με τους περιοχικούς λεμφαδένες μέσω μικρών τομών. Στην ανοικτή χειρουργική ακολουθείται η ίδια διαδικασία, αλλά απαιτείται μία κάθετη τομή ικανού μήκους στη μέση του κοιλιακού τοιχώματος.
Η επέμβαση απαιτεί νοσηλεία διάρκειας συνήθως μικρότερης της μίας εβδομάδας.
Πρόκειται για πάθηση κατά την οποία ένα τμήμα του ορθού (το τελευταίο τμήμα του παχέος εντέρου), προβάλλει μέσα από τον πρωκτό. Στα πρώιμα στάδια προσομοιάζει σε αιμορροϊδοπάθεια, ενώ σε προχωρημένα στάδια εμφανίζεται μαζική πρόπτωση μεγάλου μήκους του ορθού που απαιτεί συχνή ανάταξη.
Εμφανίζεται συνηθέστερα σε λεπτόσωμα άτομα με ψυχική επιβάρυνση.
Η αντιμετώπιση συνίσταται σε λαπαροσκοπική ανάταξη και καθήλωση του ορθού στο πυελικό τοίχωμα.
Η επέμβαση απαιτεί νοσηλεία 1-2 ημερών.
