Η εκκολπωματίτιδα είναι οξεία φλεγμονή του παχέος εντέρου, συχνότερα του στιγμοειδούς κόλου, δηλαδή του τμήματος παχέος εντέρου πριν από το ορθό.

Όπως στις περισσότερες φλεγμονώδεις χειρουργικές παθολογίες, αποφεύγουμε να χειρουργούμε ένα φλεγμαίνον όργανο. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις στις οποίες αυτό είναι απαραίτητο, αλλά αυτές θα αναλυθούν σε άλλο άρθρο.

Όταν αποδράμει ένα επεισόδιο εκκολπωματίτιδας, τίθεται το ερώτημα εάν πρέπει να χειρουργηθεί ο ασθενής ή όχι.

Η αντιμετώπιση είναι εξατομικευμένη (ανάλογα με την ηλικία, τη φυσική κατάσταση, τη συννοσηρότητα, πιθανόν λήψη χημειοθεραπευτικών, ανοσοκατασταλτικών και άλλων φαρμάκων), όμως γενικά χειρουργούμε στις ακόλουθες περιπτώσεις.

• Όταν η αποδραμούσα εκκολπωματίτιδα είναι επιπλεγμένη, δηλαδή με σχηματισμό αποστήματος
• Όταν ο ασθενής έχει εμφανίσει πάνω από 3 επεισόδια εκκολπωματίτιδας
• Όταν η φλεγμονή έχει μεταπέσει σε χρονιότητα, έχει καταστεί δηλαδή χρόνια εκκολπωματίτιδα.

Η επέμβαση είναι ως επί το πλείστον η λαπαροσκοπική σιγμοειδεκτομή, που απαιτεί νοσηλεία τουλάχιστον 3 ημερών. Είναι μεσαίας βαρύτητας επέμβαση, μετά την οποία ο ασθενής – εφόσον χειρουργηθεί λαπαροσκοπικά – επανέρχεται στη συνήθη φυσική του δραστηριότητα μετά την παρέλευση μίας εβδομάδας.